728 x 90

Νίκος Χρυσάφης: Ο δήμαρχος Θάσου άργησε να πάρει μέτρα για την αθρόα μετακίνηση εργατικού δυναμικού στο νησί, παρά τις επανειλημμένες παρεμβάσεις της Λαϊκής Συσπείρωσης

Νίκος Χρυσάφης: Ο δήμαρχος Θάσου άργησε να πάρει μέτρα για την αθρόα μετακίνηση εργατικού δυναμικού στο νησί, παρά τις επανειλημμένες παρεμβάσεις της Λαϊκής Συσπείρωσης

Οι Διοικούντες, ο Περιφερειάρχης, ο Αντιπεριφερειάρχης και οι Βουλευτές της ΝΔ μαζί με τον Δήμαρχο καθορίζουν με τις παρεμβάσεις τους όρους του παιχνιδιού.

Ο Έρωτας στα χρόνια της χολέρας, η ατομική ευθύνη και ο κορωνοϊός. Με πόση ευχαρίστηση διαβάζει κανένας στο φινάλε του βιβλίου του Μάρκες και τι ικανοποίηση νοιώθει όταν η κίτρινη σημαία της καραντίνας από τη χολέρα σηκώνεται στο ποταμόπλοιο σε κάποιο Ρίο Γκράντε της Λατινικής Αμερικής για να ζήσει πια τον έρωτα του το ηλικιωμένο ζευγάρι. Το ίδιο όμως δεν συμβαίνει σήμερα, σε μια άλλη καραντίνα, πολύ μεγαλύτερης έκτασης, όπου στα πλαίσια της καπιταλιστικής βαρβαρότητας, ο καθένας από μας, καλείται να ζήσει και να αντιμετωπίσει το πρόβλημα ατομικά, να αυτοδιαγνωστεί με τη βοήθεια του τηλεφώνου και να έχει και την ευθύνη αν κάτι πάει στραβά. Εδώ θα πρέπει να πούμε ότι έχει στηθεί μια ολόκληρη προπαγανδιστική βιομηχανία από τα ΜΜΕ, που δίνει όλο το βάρος της αντιμετώπισης της Πανδημίας, στην ατομική ευθύνη για τη μη έξοδο από το σπίτι, το πλύσιμο των χεριών, την απολύμανση του σπιτιού, την αυτοΐαση ή μάλλον της αυτογνωμάτευσης. Δεν θα αμφισβητήσουμε πλευρές όλων των προαναφερόμενων. Άλλωστε εμείς οι κομμουνιστές είμαστε από τους πρώτους που πήραμε τέτοια μέτρα, όταν η κυβέρνηση δεν τολμούσε να κλείσει τους ιερούς ναούς, για τις Θείες λειτουργίες, αφήνοντας μέσα σε αυτό την κυβερνητική ευθύνη που δεν μπορεί υποκατασταθεί από την ατομική.

Η προπαγάνδα των ΜΜΕ και της κυβέρνησης φορτώνει στις πλάτες του λαού την ευθύνη, υπερπροβάλλοντας κάποιους ανόητους στις παραλίες και τα πάρκα, ούτως ώστε σε περίπτωση αρνητικής εξέλιξης της πανδημίας να στρέψει και πάλι στην ατομική ευθύνη και όχι στο ότι ΕΣΥ είναι ξεχαρβαλωμένο από τις συνεχείς περικοπές των προϋπολογισμών. Έτσι λοιπόν το σύστημα υγείας θα έπρεπε να έχει 3500 κλίνες ΜΕΘ (Μονάδες Εντατικής Θεραπείας) και έχει 550 στα δημόσια νοσοκομεία και 350 στον ιδιωτικό τομέα, που πρέπει να επιταχτούν. Το πρώτο λοιπόν είναι ότι η έγκαιρη διασωλήνωση μειώνει την θνησιμότητα κατά 50%. Στη συνέχεια θα προσπαθήσω να κάνω ένα απλό και σύντομο λογαριασμό με βάση τα στοιχεία που δίνουν η κυβέρνηση, διάφοροι επιστήμονες και η διεθνής εμπειρία, που έχουμε μέχρι τώρα. Αν λοιπόν νοσήσουν 50.000 συμπολίτες μας, με βάση την εμπειρία της Ιταλίας, το 15% αυτών, δηλαδή περίπου οι 7500, θα χρειαστεί να εισαχθούν σε νοσοκομεία και το 12% αυτών θα χρειαστούν διασωλήνωση σε ΜΕΘ, δηλαδή περίπου στα 850 άτομα. Οι 550 κλίνες εξυπηρετούν και όλες τις άλλες ανάγκες εγκεφαλικά, καρδιακά, ατυχήματα κλπ. Εδώ λοιπόν έγκειται ως ένα βαθμό η παρότρυνση της κυβέρνησης να μείνουμε σπίτια μας, με καταλήξεις όπως αυτής, της 82 χρονης και της 41 χρονης μητέρας 3 παιδιών στη Καστοριά, που οι τηλεφωνικές συμβουλές και η δυνατότητα αυτοΐαση δεν έσωσαν την ζωή της δεύτερης. Που πρέπει να δώσει λόγο ο κύριος Γεωργιάδης, όταν με υπερηφάνεια δήλωνε παλαιότερα ότι έκλεισε 4, 5, 6 Δημόσια Νοσοκομεία; Που πρέπει να δώσει λόγο ο ΣΥΡΙΖΑ, όταν στη συνέχεια δεν άνοιξε κανένα και τι αξία έχουν οι δηλώσεις, οι θέσεις του ίδιου κόμματος; Είναι τόση η γύμνια του βασιλιά, που ενώ η πανδημία οδεύει στην κορύφωσή της, δεν έχουν θέσει σε λειτουργία ούτε τα 100 κρεβάτια ΜΕΘ που υπάρχουν.

Τι θα γίνει, αν με βάση τα υπάρχοντα στοιχεία, νοσήσει το 30% του υγειονομικού προσωπικού; Όχι μόνο δεν έχουν καλύψει διαχρονικά τις 30.000 κενές θέσεις υγειονομικών. Όχι μόνο δεν προσλαμβάνουν με διετές συμβάσεις τους 2000 που το έχουν ανακοινώσει από το καλοκαίρι. Όχι μόνο δεν προχωράνε σε επίταξη των ιδιωτικών δομών, αλλά έδωσαν και 30 εκατομμύρια για την διάγνωση του ιού και έπεται συνέχεια. Εδώ ισχύει αυτό που λεγότανε, όλοι μαζί μπορούμε, αλλά να πολεμήσετε για να νικήσουμε. Το πώς βλέπει την ατομική ευθύνη το αστικό κράτος φαίνεται χαρακτηριστικά σε πρόσφατη εγκύκλιο που εξέδωσε η επιθεώρηση εργασίας, που για 2 μήνες δεν θα δέχεται καταγγελίες για παραβιάσεις της εργατικής νομοθεσίας, που μαζί με την απαγόρευση της απεργίας μας λέει «σε περίπτωση που εργαζόμενοι επιχείρησης, χρειάζονται να ταξιδέψουν στο εξωτερικό, πρέπει πριν αποφασιστεί το ταξίδι, να συνυπολογίζονται τα οφέλη ( για τον εργοδότη και οι κίνδυνοι για τον ίδιο τον εργαζόμενο και τη δημόσια υγεία)» και το πόρισμα του συνυπολογισμού για το που γέρνει η ζυγαριά, θα γίνει από αυτούς που διασφαλίζουν τα κέρδη. Αυτή τη λογική έχουν λοιπόν και στη Θάσο οι διοικούντες, ο περιφερειάρχης, ο αντιπεριφερειάρχης, οι βουλευτές της ΝΔ που με παρεμβάσεις τους καθορίζουν τους όρους του παιχνιδιού και ο Δήμαρχος που έχει τεράστια ευθύνη.

Μάλιστα παρά τις επανειλημμένες παρεμβάσεις της Λαϊκής Συσπείρωσης, άργησε να πάρει μέτρα για την αθρόα μετακίνηση εργατικού δυναμικού στο νησί, χωρίς συχνές απολυμάνσεις στα φέρι μποτ, με μεγαλύτερο συνωστισμό, χωρίς θερμομετρήσεις, χωρίς περαιτέρω εξέταση ελαχιστοποίησης των μετακινήσεων των εργαζόμενων και των αυτοαπασχολούμενων, που αναγκάζονται να δουλεύουν υπό την πίεση του κεφαλαίου και της φορομπηχτικής πολιτικής της κυβέρνησης. Ελπίζουμε η καθυστερημένη αντίδραση του Δημάρχου και μετά από πιέσεις, να μην άφησαν την χαραμάδα να εισέρθει ο ιός στο νησί. Ζητήσαμε από τον Δήμαρχο να μας ενημερώσει για την πορεία των μέτρων στο νησί, κάτι που δεν έχει γίνει μέχρι τώρα, άλλωστε γιατί να το κάνει τώρα; Την ίδια τακτική δεν ακολούθησε αυτός και η ομάδα του, όταν είχαμε τις πρωτοφανείς πλημμύρες στο νησί; Πως θα μας βοηθήσει το Κέντρο Υγείας στο νησί, όταν η πρωτοβάθμια φροντίδα δεν έχει ενταχθεί στην καταπολέμηση του κορωνοϊού και δεν έχει δυνατότητα ούτε κατ ελάχιστο να παίξει αυτό το ρόλο. Χωρίς μάσκες, χωρίς επάρκεια σε νοσηλευτικό και ιατρικό προσωπικού, εκπαίδευση σε αυτές τις συνθήκες κτλ; Αλλά και η ίδια η αντιμετώπιση της πανδημίας έχει ταξικό προσανατολισμό, αφού καθορίζεται από τον χρηματοδότη της έρευνας που αντιμετωπίζει το πρόβλημα με βάση το κέρδος. Για αυτό λοιπόν από την μια δεν μπορούμε να αποδεχόμαστε άκριτα κάθε επιστημονική ανακοίνωση και από την άλλη το κέρδος και το κριτήριο για το πώς το αντιμετωπίζουν οι διάφορες χώρες, αλλά και ο τρόπος, ο χρονικός ορίζοντας για την θεραπεία από τον κορωνοϊό για όλους εμάς(2 εβδομάδες) και για τους υγειονομικούς στα νοσοκομεία (1 εβδομάδα).

Και εδώ η υπεροχή του σοσιαλισμού και το πώς αντιμετώπισε τέτοια ζητήματα είναι συντριπτική υπέρ του. Το ίδιο το παράδειγμα της Κίνας, μιας χώρας που αξιοποίησε τις δυνατότητες κεντρικού σχεδιασμού, που διαμορφώθηκαν προτού επικρατήσουν οι καπιταλιστικές σχέσεις παραγωγής και πέτυχε θεαματικά αποτελέσματα στην αντιμετώπιση του κορονοϊού. Το παράδειγμα της αλληλεγγύης της Κούβας που έστειλε ήδη 2 αποστολές με γιατρούς σε Ισπανία και Ιταλία, όταν το αστικό κράτος της Γερμανίας και της Τσεχίας παρακρατεί μάσκες και άλλο υγειονομικό υλικό που προοριζόταν για την Ιταλία και την Ελλάδα. Τελικά εδώ συγκρούονται 2 λογικές, της ατομικής ευθύνης και της συλλογικής ευθύνης. Μπορεί η λογική της ατομικής ευθύνης να βοηθάει να αποκρύπτονται ευθύνες της καπιταλιστικής ανάπτυξης και της κυριαρχίας των νόμων της αγοράς και του κέρδους να αποσιωπούνται και οι συνέπειες στη Δημόσια υγεία. Δεν βοηθάει όμως στην πρόληψη και αντιμετώπιση της πανδημίας. Η ατομικότητα κόντρα στη συλλογικότητα , ή η ατομική διέξοδος κόντρα στη συλλογική διεκδίκηση, το ατομικό κέρδος κόντρα στο συλλογικό- κοινωνικό όφελος, ο σχεδιασμός με βάση το ατομικό κέρδος κόντρα στον κεντρικό σχεδιασμό για την αναλογική κάλυψη των σύγχρονων αναγκών. Εδώ αναδεικνύεται η τεράστια αντίφαση, των τεράστιων επιστημονικών δυνατοτήτων που υπάρχουν με το ατομικό κέρδος. Αναδεικνύεται η αξία του κεντρικού επιστημονικού σχεδιασμού. Αναδεικνύεται η αξία του σοσιαλισμού που θα αξιοποιούσε όλες τις επιστημονικές δυνατότητες για την αντιμετώπιση της εξελισσόμενης πανδημίας. Σε αυτή την αντιπαράθεση, κάθε λαϊκή οικογένεια πρέπει να πάρει σαφή θέση, τηρώντας τα ατομικά μέσα προφύλαξης. Αυτό όμως δεν αρκεί. Κρατάμε ζωντανή τη συλλογικότητα και τον οργανωμένο αγώνα, Πάμε κόντρα στη λογική του συστήματος που με αφορμή την πανδημία θέλει να μας κλείσει στους εαυτούς μας. Να μη περάσει ο φόβος, την απομόνωση να τη σπάσει η αλληλεγγύη μας και η διεκδίκηση, να εναντιωθούμε στην κατεδάφιση Λαϊκών Δικαιωμάτων.

Νίκος Χρυσάφης

Δημοτικός Σύμβουλος Θάσου

 Λαϊκής Συσπείρωσης

Νέα σε εικόνες


Πρόσφατα άρθρα

Τοπική επικαιρότητα